Sahnografik Tasarım Stüdyosu Proje Sergisi, Beykent Üniversitesi

Eşya / Hafıza / Mekan

Proje Yürütücüsü : Dr. Meltem Maralcan Gülmen

Tiyatro kökenli bir  terim olan ve günümüzde sergileme prensibi olarak karşımıza çıkan sahnografi’yi sahnenin veya sahnelenenin grafiği gibi açıklanabilir. Nesne odaklı sergilemenin sahnografisinde eşya başrolü alıyor. Sergilemede hikayeli yaklaşımlar ile nesnelerin belleğini ortaya çıkarmak üzere yapılan araştırmalar bu alanı ister istemez yüzyıllardır sahnede hikayeler anlatan tiyatro sanatı ile yakınlaştırıyor. Nesne aktör, sahne sergileme alanı ve izleyici ise ziyaretçiler oluyor ve perde açılıyor…

Beykent Üniversitesi Endüstriyel Tasarım Bölümü’nde seçmeli son sınıf projesi olarak verilen sahnografik tasarım stüdyosu nesne odaklı sergilemede hikayeli anlatımlara odaklanmaktadır. Her sene seçilen farklı bir tema ile öğrenciler derste öğrendikleri hikaye aktarma yöntemlerini nesnelerin hikayelerini anlatmak üzere uygulayarak kendi küratörlüklerini yaptıkları sergilerini düzenliyorlar. Burada elbette hikaye yani nesnenin hikayesi çok önemli..ne iyi hikaye ne de iyi aktarım tek başına etkili olamıyor, bu nedenle projenin araştırma safhasında nesnenin hikayesini detaylı araştırmak önem kazanıyor.

Sahnografik tasarım dersinde bu senenin teması “nesne / hafıza / mekan” idi. Sergileme konusu özellikle de anı objeleri üzerine odaklanıyor. Projede , sergi için her bir öğrenciden farklı anısı olan beş nesneyi ve hikayelerini sahnografik sergileme araçları ile canlandırarak aktarmaları isteniyor.

Projenin sürecine gelince, projenin ilk aşamasında öğrencilerden sergi ana başlığına yani nesne /hafıza / mekan’a dair kendi bakışaçılarını oluşturarak, metinleştirdiler. Daha sonra bu perspektiflerini destekleyecek “anı nesneleri” araştırmış, bulmuş ve sundular. Öğrenciler nesneleri araştırma sürecini bu tür nesneleri biriktiren kişilerle yapacakları röportajlar yolu ile veya bazı nesneler için tarihsel hikayelerden  beslenerek  yürüttüler. Araştırma safhasında bir taraftan nesnenin sahibinin hikayesinden diğer taraftan ise nesnenin kendisinin otobiyografik araştırmasından beslenildi.

Öğrenciler daha sonra bu hikayeleri stüdyoda öğrendikleri sahnografik yöntemler ile çağrışımsal olarak hikayeleştirdi ve tasarladıkları sergileme üniteleri ile bu hikayeleri fiziksel olarak aktarmak üzere bu hikayelerden ilham alarak tasarımlar yaptılar ve sergileme mekanına yerleşimini ( sanal olarak ) gerçekleştirdiler.

Öğrenciler ayrıca kendi sergilerinin küratörü olarak sergiledikleri farklı anı nesnelerini başlangıçta metinleştirdikleri bakışaçılarını destekleyecek bir kavram altında birleştirerek serginin kimliğini oluşturacak şekilde grafik çalışmalarını yaptılar ve sergilerinin afişini de tasarladılar.

Bu sergide öğrenci çalışmalarından bir seçki sunulmaktadır.